Vardarska Makedonija

«Είμαστε Μακεδόνες, αλλά είμαστε σλάβο-μακεδόνες. Αυτό είμαστε! Δεν έχουμε καμία σχέση με τον Μέγα Αλέξανδρο και την δικιά του Μακεδονία… Οι πρόγονοι μας έφθασαν στην περιοχή τον πέμπτο με έκτο αιώνα μετά Χριστό.»

Από συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού Κίρο Γκλιγκόροφ στην εφημερίδα Toronto Star

Το μακεδονικό εξελίσσεται στο γεφύρι της Άρτας της ελληνικής διπλωματίας. Εδώ και είκοσι χρόνια εμείς και οι βόρειοι γείτονες μας παίζουμε ένα παιχνίδι που θυμίζει τα δυο αδελφάκια που τσακώνονται προσπαθώντας να πείσουν τον Αμερικάνο μπαμπά για το ποιο κακό παιδί έσπασε το βάζο. Με μια διαφορά, την διεθνή σκηνή δεν την ενδιαφέρει καθόλου το βάζο, θέλει απλά να μην τσακωνόμαστε. Προσωπικά πιστεύω ότι το κυρίως πρόβλημα είναι ότι οι εκατέρωθεν πλευρές έχουμε χάσει την επαφή με την πραγματικότητα.

Ας πούμε την αλήθεια. Το θέμα του ονόματος έχει λυθεί! Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αυτήν την στιγμή που μιλάμε υπάρχουν κάποια εκατομμύρια άνθρωποι οι οποίοι έχουν μακεδονική εθνική συνείδηση. Αυτό είναι κάτι που τίποτα (εκτός ίσως από μια βουλγάρικη κατάκτηση) δεν μπορεί να το αλλάξει. Το να αρνούμαστε εμείς την δικιά τους εθνική συνείδηση για συνειρμικούς λόγους δεν είναι λύση και όπως φαίνεται δεν οδηγεί σε λύση.

Μπορούν σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου να ονομαστούν «Δημοκρατία της Μακεδονίας»; Σαφώς και όχι, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους η Ελλάς, η Σερβία και η Βουλγαρία υπέγραψαν μνημόνιο ότι ο όρος Μακεδονία είναι γεωγραφικός και χωρίζεται σε τρία μέρη, την Αιγαιακή, αυτήν του Βαρδάρη και αυτήν του Πυρίν. Μέγα λάθος και ανιστόρητο, αλλά έγινε και εφαρμόζεται εδώ και έναν αιώνα, και αν είμαστε και ειλικρινείς δεν μας δημιούργησε πρόβλημα μέχρι το 1990.

Όμως αυτό είναι και η ασπίδα μας σήμερα. Οι διεθνείς κανόνες λένε σαφώς ότι καμία χώρα δεν μπορεί να ονομαστεί από την γεωγραφική περιοχή από την οποία βρίσκεται. Η Ισπανία δεν μπορεί να ονομαστεί Ιβηρία, η Σουηδία δεν μπορεί να ονομαστεί Σκανδιναβία κ.ο.κ. Άρα λοιπόν ο όρος μακεδόνας στην διεθνή σκηνή είναι γεωγραφικός και όχι εθνοτικός και έτσι πρέπει να μείνει.

Μπορεί να λάβει μέρος σε διεθνείς οργανισμούς με αυτό το όνομα; Σαφώς όχι, το νομικό προηγούμενο μας το δείχνει ξεκάθαρα! Η Γαλλία του Ντε Γκωλ μπλόκαρε την είσοδο της Μεγάλης Βρετανίας στην τότε Ε.Ο.Κ. με το σκεπτικό ότι το όνομα της ομοιάζει με την γαλλική περιοχή της Βρετάνης που βρέχεται από την Μάγχη. Τελικά η Βρετανία μπήκε στην Ε.Ο.Κ. με το όνομα Ηνωμένο Βασίλειο.

Η ηγεσία των Σκοπίων ενώ ψεύδεται στον λαό της για την ιστορία του, περιμένει η διεθνής σκηνή να δεχθεί αυτά τα ψεύδη και αυτό είναι παρανοϊκό, αλλά επίσης είναι παρανοϊκό να ωρύεται η Ελλάδα ότι το πρόβλημα είναι το όνομα. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι χτίζουν μια εθνική συνείδηση που την βασίζουν σε υποκλοπές της Βουλγάρικης και της Ελληνικής (αρχαίας και βυζαντινής) ιστορίας. Η κυβέρνηση θα έπρεπε να πει ότι κύριοι πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε συνομιλία αφαιρέστε τις αναφορές στην Ελληνική ιστορία από οποιοδήποτε κρατικό και άλλον επίσημο φορέα και έγγραφο.

Η Ελλάς δεν έχει πρόβλημα με το όνομα, ουδείς μέμφεται την Ρουμανία που χρησιμοποιεί το όνομα του Βυζαντίου. Δεν το έκανε για να δείξει ότι είναι κατευθείαν απόγονοι των Κομνηνών, το έκανε για να δείξει ότι οι Μολδο-Βλάχοι είναι γηγενής λαός των Βαλκανίων σε αντίθεση με τους Τούρκους, τους Ούγγρους, τους Γερμανούς και τους Σλάβους που τους περιτριγύριζαν. Επίσης δεν έχει πρόβλημα με την ύπαρξη των Σκοπίων. Για εμάς είναι πολύ καλύτερα να έχουμε τα Σκόπια γύρω μας παρά μια μεγάλη Αλβανία και μια μεγάλη Βουλγαρία με ακόμη μεγαλύτερη όρεξη.

Το πρόβλημα της Ελλάδος είναι οι παντελώς αβάσιμες εστιάσεις σε καθαρά ελληνικές περιόδους και προσωπικότητες όπως ο Φίλιππος, ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Μεθόδιος. Αυτό που πρέπει να ειπωθεί επί τέλους είναι ότι πείτε ότι θέλετε, αρκεί να μην λέτε ψέματα, γιατί ακόμη και στην οικτρή κατάσταση που βρισκόμαστε είμαστε απείρως πιο ισχυροί από εσάς επίσης είμαστε η πόρτα που πρέπει να περάσετε για να βγείτε από την διεθνή απομόνωση.