Ελ. Ας.

Της αστυνομίας μας η αρβύλα,

Θα ξεπλύνει την ξεφτίλα;

Όσοι από εμάς έχουν υπηρετήσει την στρατιωτική τους μπορεί να μην θυμούνται πολλά πράγματα, εκτός ίσως από κάποιες ανούσιες ασχολίες. Αυτό όμως που θα θυμούνται σίγουρα όλοι είναι ένα, αυτό που φώναζαν οι αξιωματικοί μας. Ότι δηλαδή ανάλογα με το είδος της αποστολής διαλέγεις και τα εξοπλισμό σου. Θα ήταν παράλογο να δώσεις τον ασύρματο στον ολμιστή και το τυφέκιο ελεύθερο σκοπευτή στον νοσοκόμο. Και εκεί ξεκινά το σημερινό άρθρο...

Αν κάποιος παρατηρήσει σήμερα τον εξοπλισμό του μέσου ειδικού φρουρού θα βρεθεί προ εκπλήξεως. Ο «αστυνομικός της γειτονιάς» που βαυκαλίζεται το υπουργείο Προ.Πο δεν είναι τίποτα άλλο από τον πεζικάριο της πόλης. Μπερές στο κεφάλι, άρβυλα, χειροβομβίδες κρότου λάμψης, αλεξίσφαιρα γιλέκα, αυτόματα επαναληπτικά πυροβόλα MP5 και σαν αδαής πολίτης έρχομαι και ρωτάω για ποιου είδους επιχείρηση ετοιμάζονται οι κατά τα άλλα συμπαθείς ειδικοί φρουροί;

Ο εξοπλισμός που φέρουν δεν είναι αστυνομικός, αλλά ο εξοπλισμός μάχης πόλης. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι σχεδόν όλοι έχουν υπηρετήσει στις πιο μαύρες μονάδες του Ελληνικού Στρατού, που ξεκινάνε από τον Έβρο και τελειώνουν στις μονάδες καταδρομών για τις οποίες λαμβάνουν παραπάνω μόρια τότε κανείς πολύ εύκολα μπορεί να καταλάβει ότι η επιχειρησιακή τους αξιοποίηση έπρεπε να έχει γίνει σε κάποια κωμόπολη του Αφγανιστάν και όχι στην Πλατεία Αττικής.

Ο στρατιωτικός χαρακτήρας αυτών των μονάδων δεν είναι κάτι κρυφό. Σε ιστοσελίδα μέλους της ομάδας ΔΙΑΣ, ο συντάκτης αναφερόμενος στην μαζική προ μηνών παραίτηση των μελών της, ανέφερε ότι «συνάδει με το στρατιωτικό της ήθος και προέλευση της». Φυσικά αυτό δεν ισχύει για τις μονάδες όπως η ΟΠΚΕ, τα ΤΑΕ και άλλες ειδικού τύπου μονάδες που όντως είναι μάχιμες αλλά να υποδείξει την προχειρότητα με την οποία το κράτος αντιμετωπίζει την κατάσταση της εγκληματικότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια οι ειδικοί φρουροί δεν είχαν ούτε καν βαθμούς!

Σίγουρα όταν έχεις να αντιμετωπίσεις εγκληματίες χρειάζονται όπλα, απλά αν δει κανείς την διεθνή πρακτική ο μέσος αστυνομικός είναι αλλιώς, από το θέμα στολής (που είναι πολύ σημαντικός παράγοντας και επιχειρησιακός και ψυχολογικός) όσο και από το θέμα στολής. Έναν απλό παραβάτη πώς θα τον αντιμετωπίσεις με το ΜΡ5; Πόσους αστυνομικούς ξέρετε με ηλεκτρικά tasers; Σε κάποιες χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία ο μέσος αστυνομικός δεν οπλοφορεί καν!

Τους τελευταίους μήνες πάρθηκαν κάποιες σωστές αποφάσεις για τα αστυνομικά βυτιοφόρα και τις μονάδες ταραχών, αλλά παραμένει το αξιοπερίεργο της απόλυτης έλλειψης ειδικής αστυνομίας ταραχών (οι έφιππες μονάδες πχ) που να διαλύει τις ταραχές στην αρχή τους αλλά με τις μονάδες των ΜΑΤ είναι σαν να λέμε κάντε όλα ρημαδιό σε πέντε δρόμους όποιος περάσει στον έκτο θα τον δείρουμε.

Στις πιο ήσυχες μέρες της «Ελληνικής παχιάς αγελάδας» που το έγκλημα ήταν το προνόμιο των μαφιόζων αυτές οι ατέλειες περνούσαν απαρατήρητες. Τώρα όμως με τους δείκτες να εκτοξεύονται στον ουρανό οι προχειρότητες κοστίζουν ζωές.

Ρεθυμνιώτης